به گزارش اداره کل روابط عمومیو امور بین الملل صندوق بازنشستگی کشوری، هیچ درمانی برای زوال عقل، که حدود 7.9 میلیون نفر را در سراسر اتحادیه اروپا تحت تاثیر قرار میدهد، وجود ندارد.
ترکیبی از عوامل ژنتیکی و شیوه زندگی، مانند فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و حتی کیفیت ارتباطات اجتماعی انسان بر این بیماری تأثیرگذار است.
این مطالعه که نتیجه آن در نشریه سلامت روان مجموعه نیچر منتشر شده است، نشان میدهد که تنهایی خطر زوال عقل، بیماری آلزایمر و زوال عقل عروقی (که خطر بیشتری برای افراد مسن مبتلا به دیابت یا چاقی دارد) را افزایش میدهد.
همچنین خطر ابتلا به اختلالات شناختی، یک مشکل کلی تر که از دست دادن حافظه و مشکل در تصمیم گیری، تمرکز یا به پایان رساندن فعالیت ها را پوشش میدهد، را تا 15 درصد افزایش میدهد.
این یافته ها حتی با در نظر گرفتن افسردگی، انزوای اجتماعی و سایر عوامل خطر بالقوه نیز پابرجا ماند.
یکی از پژوهشگران این مطالعه میگوید: این نتایج نشان میدهد که تنهایی یک عامل خطر بسیار مهم در ایجاد زوال عقل در آینده است.
تنهایی یک مسئله چندلایه است
محققان ایرلند، سوئیس، فرانسه، ایالات متحده و چین، دادههای 21 مطالعه مربوط به سالمندی را در سراسر جهان ترکیب کردند تا به گفته آنها به بزرگترین متاآنالیز تا به امروز در مورد ارتباط بین تنهایی، زوال عقل و زوال شناختی دسترسی یابند.
در بیشتر این مطالعات از افراد پرسیده شده بود که آیا گاهی اوقات احساس تنهایی میکنند.
نتیجه اینکه، در سراسر اتحادیه اروپا، 35 درصد از افراد حداقل در برخی مواقع تنها هستند، که بالاترین میزان آن در ایرلند، لوکزامبورگ، بلغارستان و یونان است.
مارتینا لوچتی، نویسنده اصلی این مطالعه و استادیار دانشگاه ایالتی فلوریدا در ایالات متحده، میگوید: انواع مختلفی از تنهایی وجود دارد که میتواند بر علائم شناختی در سراسر زنجیره زوال عقل تأثیر بگذارد.
پژوهشگران بر این باروند که این نتایج روشن کمک میکند که چرا به نظر میرسد تنهایی با طول عمر مرتبط است.
به بارو پژوهشگران، بررسی دلیل احساس تنهایی و نوع تنهایی که افراد تجربه میکنند، برای مداخله های آینده و مهار خطر زوال شناختی و زوال عقل اهمیت دارد.
پرداختن به احساس تنهایی میتواند از سلامت شناختی در زندگی محافظت کند.
منبع: گاردین