شاید آنجا کسی منتظر من است

بخشی از کتاب

گاهی یک موج می آید گاهی یک موج می رود گاهی موج می گیرد وگاه تمام می شود ناگهان جنگ می شود کربلای چهار، کربلای پنج ، کربلای هزار ، همسرت، با یک جعبه قرص هروله می کند از این سر سنگر به آن سر آن ، و پسرت ، آمپول در دست بارها، طواف می کند صحنه نبرد را تو فریاد میزنی شیمیایی،شیمیایی ودخترانت، اشک می ریزند از سوزش بمب ها آتش بس می شود و تو نمیدانی چرا پایه های صندلی شکسته چرا قاب آویزان در دیوار، چندین تکه شده وچرا تمامی خانه به هم ریخته آرزو میکنی کاش ازاین جنگ، برنمی گشتی و می اندیشی کی، به پایان می رسد کربلاهای این خانه؟ آری گاهی موج می آید، ، وگاه می رود و گاه موج می گیرد و امان از روزی که موج می گیرد... فرخنده قربانی مقدم 

پیشنمایش کتاب شاید آنجا کسی منتظر من است

درباره بازنشسته اهل قلم

سایر کتابهای منتشر شده