دریاچه شیملا هیل

بخشی از کتاب

کالج سلز(1) روی تپه قرار داشت. به همین خاطر، ناچار شدم موتور بخرم. این موتور دنده‌ای کوچک سبز‌رنگ متالیک که اسمش راجدوت (2) بود، همچون یار وفاداری با من بود. هزینه وسایل نقلیه دیگر به علت گرانی بنزین، بسیار بالا بود و اصولاً موقعیت جغرافیائی بوپال ایجاب می‌کرد که، اکثریت ساکنان آن از دوچرخه و موتور استفاده کنند. برای رفت‌وآمدهای بین شهری، از ریکشا (که نوعی تاکسی بود)، استفاده می‌شد. بدان صورت که استفاده از تاکسی در شهرهای بزرگ مرسوم است، در بوپال مرسوم نبود. اوایل، دوری از خانه خصوصاً از دایه که مرا لوس و ناز‌پرورده بار آورده بود تا اندازه‌ای سخت می‌نمود اما هرچه زمان می‌گذشت، به محیط بیشتر خو می‌گرفتم و خوشبختانه گرفتاری‌های درسی چنان اوقات مرا پر کرده بود که وقتی برای دل‌تنگی باقی نمی‌گذاشت. سردارجی و همسرش هم آن‌قدر با محبت بودند که خلاءهای عاطفی را تا حدی پر می‌کردند. غالب شب‌ها ما را برای نوشیدن قهوه و خوردن شیرینی‌های خانگی که دست‌پخت مادام شوبنا، همسر سردارجی بود، به طبقه پائین دعوت می‌کردند.

پیشنمایش کتاب دریاچه شیملا هیل

   درباره بازنشسته اهل قلم

پروانه دوانی

متولد 22 خرداد 1339(تهران)

بازنشسته سازمان آموزش و پرورش تهران

دوست عزیز! کتاب_باز فروشگاه نیست و هدف آن معرفی بازنشستگان اهل قلم و کتابهای ایشان است.صندوق بازنشستگی کشوری در زمینه خرید و فروش کتاب هیچگونه  فعالیتی ندارد.

فایل راهنمای ارسال آثار